Jax Banshee steelt de show ... en meer

De 19-jarige Rys (Marysa) Bell is samen met haar beste vriendin Xenna gevraagd voor een rolletje in de muziekfilm van de populaire Londense band Jax Banshee. Als megafan is ze hyperblij en doodnerveus tegelijkertijd. De opnames verlopen uitstekend en de bandleden blijken naast muzikale megatalenten ook nog eens superaardige jongens te zijn. Met name zanger en gitarist Alex Barclay maakt een diepe indruk op Rys en zij op hem. Maar Rys is op haar hoede, want zij is van mening dat een relatie met een superster gedoemd is te mislukken.  

Terwijl Rys het wereldje van Jax Banshee in wordt gezogen en beter leert kennen dan haar lief is – en ze ondanks dappere pogingen toch voor Alex dreigt te vallen – staat haar neef Ben opeens voor haar deur. Hij is jaren geleden naar Amerika verhuisd om daar een modellenbureau te starten, maar dat is finaal de mist in gegaan. Rys nodigt hem uit een tijdje bij haar te blijven logeren en komt er al gauw achter dat Ben dingen voor haar achterhoudt. Dingen waar haar haren recht van overeind gaan staan en die haar lievelingsneef in een compleet ander daglicht zetten. Dingen die voor haarzelf en haar prille relatie op den duur fatale gevolgen zullen hebben.  

 

1. 

Engeland deed zijn reputatie eer aan die ochtend. Het was niet eens echt regen wat er uit de lucht viel. Meer zo’n miezergeval. De straat waar Rys’ kamer op uitkeek, was half verborgen achter het grauwe gordijn. Ze kon nog net haar buurvrouw mevrouw Jenkins aan de overkant zien, die haar vieze Yorkshire terriër uitliet. Misschien dat het dier nu eindelijk eens schoon werd. Aan zijn houding te zien, was Pookie niet zo blij met de beslissing van zijn bazin om de deur uit te gaan. Vreemd, vond Rys, aangezien het toch als hondenweer bestempeld werd.  

      Ze draaide zich weg het raam en naar een veel beter uitzicht. Koffie. Ze mocht er niet te veel van drinken, omdat het je tanden geel kon maken, maar ze kon het niet weerstaan. Vooral na een nacht niet echt geweldig te hebben geslapen. Ze wist dat ontbijten ook niet echt zou lukken: er was geen plek voor voedsel vanwege de zenuwen die al in haar maag huisden. Na wat modellenwerk en de onbenullige reclamespotjes die ze op haar naam had staan, was ze nu gevraagd mee te spelen in de muziekfilm van Jax Banshee. Zijzelf was al fan van de band sinds hun oprichting drie jaar eerder. Ze verzamelde alles wat ze maar kon vinden van ze en was zelfs al naar Duitsland en Nederland gereisd om concerten bij te wonen. Jax Banshee was bijzonder, althans dat vond Rys. Het was algemeen bekend dat de vier bandleden grote Beatlesfans waren en dat was in hun muziek terug te horen. Ze coverden niet alleen veel van hun favoriete nummers, ze moderniseerden ze, maakten er hippe versies van. Daarnaast speelden ze alle mogelijke genres, ook de nieuwste Top40-hits, en schreven ze ook nog eens eigen nummers.

      Een rol in een film met haar vier idolen. Geen probleem toch? Alleen maar cool toch? Mehoela! Nog niet eerder had ze zich zo nerveus gevoeld, zelfs niet bij haar allereerste rolletje. Ze was doorgaans professioneel en had geen last van plankenkoorts, maar het idee straks oog in oog te staan met Jax Banshee en ook nog eens zij aan zij met ze te acteren …

      Nee, zelfs de koffie ging er vandaag niet in. Ze schoof de mok met een zucht van zich af. De melodie van And your bird can sing  - in de grandioze coverversie van Jax Banshee – kondigde aan dat iemand haar wilde bereiken op haar mobiel. Ze moest het geluid volgen om erachter te komen dat het ding onder een kussen op de bank lag. Ayden. Die wilde haar vast moed inspreken.

      ‘Hey, Ay,’ nam ze op.

      ‘Hey, Rys. Al wakker?’

       ‘Min of meer. Niet echt lekker geslapen.’

      ‘Je bent toch niet nerveus?’ Haar beste vriend klonk lacherig.

      ‘Als ik zelfs mijn koffie laat staan, dan weet je het wel, hè?’

      ‘Kom op, toch niet vanwege een stel schoffies dat per ongeluk wat goede muziek maakt?’

      Dit was meer iets om met haar vriendin Xenna te bespreken. Die zou ze straks op de set zien, want ze had samen met haar een rol in de Banshee-film. Ayden zou dat niet begrijpen. Daarom ging ze op een ander onderwerp over.

      ‘Staat onze date voor vanavond nog?’

      ‘Natuurlijk, waarom niet? Komt Xen nog mee of is het gewoon wij tweetjes?’

      ‘Geen idee, die meid plant nooit dingen vooruit, dat weet je.’

      ‘En of ik dat weet, ik was drie maanden met haar samen, weet je nog?’

      Rys wapperde met een hand een denkbeeldige vlieg weg. ‘Ik app je wel als ik klaar ben.’

      ‘Oké. En maak je niet druk, hè, zijn ook maar jongens.’

      Lekkere, knappe, talentvolle jongens …

      ‘Komt goed,’ zei ze.

      Toen ze Ayden had weggedrukt, ondernam ze een nieuwe koffiepoging, maar verder dan drie slokken kwam ze niet. Ze ging douchen en haar tanden poetsen. In ieder geval hoefde ze vandaag geen tijd in make-up te steken, daar was een visagiste voor ter plaatse. Even na half tien had ze de metro naar het centrum van Londen, waar het nog tien minuten te voet was naar de studio’s. Ze was een kwartier te vroeg, maar het haar pasje kon ze zo naar binnen en naar de kleedkamers, waar ze eerder die week al een rondleiding had gehad. Xenna en zij hadden zelfs een eigen kluisje toegewezen gekregen in de kleedkamer en hun kostuums hingen ook al klaar. Ze kleedde zich om. De witte blouse met de grijze, wollen rok pasten haar als aangegoten. De bijpassende schoenen met bescheiden hak zaten oncomfortabel, maar ze hoefde er geen marathon op te lopen. Toch?

      Rys trok het script uit haar schoudertas. De scenes van de film waar zij en Xenna straks in speelden, waren gebaseerd op de treinscenes van de Beatles-film A hard day’s night. Jax Banshee zou exact dezelfde nummers spelen als in die oude scenes, maar dan in hun eigen interpretaties. Zij en Xenna speelden een soortement serveersters in die trein, al was dat tegenwoordig niet echt meer aan de orde. Het waren maar korte momenten dat ze samen met de band acteerden en veel tekst hadden de meisjes ook niet. Niettemin stond het zweet haar in de handen. En nee, rennen was inderdaad niet aan de orde voor zover zij kon lezen. Een klein gelukje.

      Op de gang klonken stemmen. Een uitbundige, mannelijk lach, hoewel met een hoge uitschieter. De geluiden kwamen rap dichterbij en Rys was blij dat ze de deur van de dameskleedkamer achter zich had dichtgetrokken. Toen een stem die een direct lijntje had met haar nekhaartjes. Een stem die ze uit duizenden zou herkennen.

      ‘Doe nou eens niet, gast, je maakt jezelf belachelijk,’ zei die stem.

      Alex Barclay, zanger en gitarist van Jax Banshee. De George Harrison van de band. Rys had zich altijd afgevraagd of hij jaren geoefend had om de stem van Harrison te imiteren of dat die aangeboren was en des te doeltreffender. Alex. Haar grote favoriet.

      De deur van de kleedkamer vloog praktisch open. Rys schrok zo geweldig dat het script van haar schoot glipte en op de vloer terecht kwam. Terwijl haar ogen van het papier omhoogkwamen, bleven ze hangen bij twee onmogelijk blauwe kijkers met een zowel geamuseerde als verbaasde blik erin.

      Edgar Jackson, oftewel Jax, oftewel leider van Jax Banshee stond in haar kleedkamer, pal tegenover haar. Een elektrische schok was er niets bij.

      ‘O, neem mij niet kwalijk,’ zei hij, zich rechtend. Zijn mondhoeken kwamen langzaam omhoog in een grijns. ‘Ik geloof dat ik de verkeerde kleedkamer te pakken heb.’ De grijns werd alleen maar breder en verraadde een zeker niveau van gespeeldheid.

      ‘Kom mee, achterlijke idioot.’ Weer die stem. En nu kwam ook de eigenaar van die stem in beeld toen hij Jax achteruittrok en zich langs hem wrong. ‘Sorry, hoor, hij doet dit altijd als …’ Onder het praten draaide het hoofd van Alex Barclay Rys’ kant op en was het alsof ze een klik in haar hoofd hoorde toen zijn blik de hare vond. Hoewel ook zijn gezicht trekjes had van Harrison, zoals de rechte neus en mooi getekende lippen, waren zijn wenkbrauwen niet zo zwaar en doorlopend en had hij ogen met een speciale tint groen. Rys had alle mogelijke groentinten op Google opgezocht, alle RAL-varianten bekeken. Uiteindelijk had ze besloten dat Enchanted forest de tint was die het dichtst in de buurt van zijn ogen kwam. Ze kon zich levendig voorstellen dat het ook net zo voelde nu ze in die zeldzame irissen keek: alsof ze in een betoverd bos was beland.

      Op de een of andere manier leek Alex te zijn vergeten wat hij had willen zeggen. Hij staarde Rys zo lang aan, dat deze een kronkel achter haar navel voelde.

      ‘Kom, man.’ Nu was het Jax die zijn kameraad aan een elleboog meetrok. De grijns was er nog steeds.

      Rys kon zich zo een scheurend geluid voorstellen toen Alex zijn ogen van haar afwendde en zich omdraaide. Te veel cartoons. 

            Het geluid van de deur die achter ze dichtviel, galmde na in Rys’ hoofd. In de kamer naast haar klonken gedempte stemmen, waarschijnlijk van de band. Er kwam iets opborrelen vanuit haar maag, een onzinnige vreugde afgewerkt met een randje zenuwen. Andere zenuwen dan voorheen. De fan, de groupie kwam in haar boven en voor ze zichzelf een halt toe kon roepen, slaakte ze een gil, die ze ongetwijfeld naast haar hoorden.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

01.10 | 17:36

Wat ontzettend leuk bedankt!!

...
29.09 | 17:54

Hallo Latoya, bedankt voor deze geweldige boeken die u heeft gegeven aan ons bij Castlefest 2012, ik begon het te lezen en ik kon niet meer stoppen

...
30.04 | 04:54

Heb je gehoord van heer Bubuza ?? De grote spreukgieter die alle dingen kan doen met zijn krachtige spreuk ??? Ik ben een paar jaar geleden verliefd geworden op Ronny en onze relatie was prachtig in die zin dat onze vrienden jaloers op ons waren. Twee maa

...
08.12 | 16:47

Fijne feedtdagen en een gelukkig en gezond 2019 wenst jullie mam

...
Je vindt deze pagina leuk